Termin dyskopatia to nic innego jak wypadnięcie krążka międzykręgowego z jego naturalnego położenia. Najczęściej dochodzi do tego w wyniku zmian zwyrodnieniowych lub przepukliny jądra miażdżycowego wchodzącego w skład tzw. „dysku”. Jakie są pierwsze objawy dyskopatii? Jak ją leczyć? Już spieszymy z odpowiedzią.

Dyskopatie lędźwiowe

Wśród najczęściej występujących dyskopatii wymieniamy dyskopatie lędźwiowe. Dzieje się tak ze względu na fakt, iż lędźwie są najbardziej obciążonym odcinkiem kręgosłupa. Ulegają one działaniu wielu sił, które powodują szybsze zużycie się struktur stawowych w tym obrębie. Nie bez znaczenia są również takie czynniki jak otyłość, skrzywienia kręgosłupa czy uwarunkowania genetyczne, które wpływają na rozwój dolegliwości.

Objawy dyskopatii lędźwiowej

Do najbardziej charakterystycznych objawów dyskopatii odcinka lędźwiowego zalicza się przede wszystkim nagły, silny i ostry ból, który uniemożliwia wyprostowanie kręgosłupa. Przez to chory przyjmuje nienaturalną pozycję, która owszem – zmniejsza dolegliwości bólowe. Poza charakterystycznym bólem mogą występować także niedowłady stóp i zaburzenia funkcji zwieraczy. Pośród miejscowych objawów wymienia się zaburzenie bądź brak czucia wzdłuż bocznej powierzchni podudzia i trudność w utrzymaniu równowagi podczas stania na piętach (zazwyczaj przy wypadnięciu krążka pomiędzy kręgiem 4 a 5). Niemożność wspięcia na palce i zaburzenia czucia w tylnej części podudzia to charakterystyczne objawy przy wypadnięciu dysku z przestrzeni pomiędzy kręgiem lędźwiowym piątym i krzyżowym pierwszym.

Dyskopatia lędźwiowa – leczenie pod kontrolą

W ostrej fazie zaleca się, aby chory leżał w wygodnej pozycji na twardym podłożu. Przy tym, nie zapominajmy o zgięciu kończyn w stawach kolanowych i biodrowych pod kątem 90 stopni. Właściwości łagodzące mają także zabiegi termoterapii, które skutecznie uśmierzają ból. Podobnie jak ćwiczenia oddechowe oraz ćwiczenia izometryczne brzucha i pośladków. W podostrej fazie zaleca się zastosowanie wyciągu Perschla. Jego zadaniem jest rozsunięcie od siebie powierzchni stawowych, co wpływa na powiększenie otworów międzykręgowych. Nie warto zapominać o dalszych ćwiczeniach brzucha i pośladków, by wzbogaciły naukę przyjmowania prawidłowej postawy.

Na co uważać?

Osoba chorująca na dyskopatię nie może pod żadnym pozorem podnosić dużych ciężarów, unosić wyprostowanych kończyn dolnych ani jeździć długo samochodem. Wśród zaleceń wymienia się przede wszystkim dbałość o kondycję fizyczną i zmniejszenie masy ciała, gdy chory boryka się z nadwagą.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ